3ο Συνέδριο Real Estate

Συμπεράσματα και ''διάβασμα'' της κτηματαγοράς μέσα από έγκαιρες έρευνες

Η αγορά κατοικίας στην Ελλάδα φαίνεται να βρίσκεται σε μια κατάσταση δομικής ασυμμετρίας, όπου η αυξανόμενη ζήτηση δεν συναντά μια αντίστοιχα ισχυρή και κατάλληλη προσφορά. Οι τιμές δεν ανταποκρίνονται στην ποιότητα των ακινήτων που διατίθενται, καταδεικνύοντας πως η έλλειψη ανακαινισμένων και σύγχρονων κατοικιών έχει δημιουργήσει ένα βαθύ χάσμα ανάμεσα στις ζητούμενες τιμές και την πραγματική αξία μεταβίβασης.

Για το 2024 σημειώθηκε αύξηση της μέσης ζητούμενης τιμής για κατοικίες κατά 21% σε σχέση με τις τιμές που τελικά αποτυπώθηκαν στις μεταβιβάσεις. Η μέση αξία ανά τετραγωνικό μέτρο στις μεταβιβάσεις παραμένει αισθητά χαμηλότερη από την τιμολόγηση των ιδιοκτητών, φανερώνοντας την απόσταση μεταξύ προσδοκιών και πραγματικών συναλλαγών.

Η έλλειψη ποιοτικών ακινήτων αποτυπώνεται επίσης και στη σύνθεση του διαθέσιμου αποθέματος. Σύμφωνα με την έρευνα, από τα σχεδόν 130.000 ακίνητα προς πώληση σε όλη την Ελλάδα, μόλις ένα στα δέκα είναι ανακαινισμένο, ενώ τα περισσότερα είναι κατασκευασμένα πριν από το 1990. Πιο αναλυτικά, σχεδόν το 25% του συνόλου αφορά ακίνητα προ του 1980, ενώ μόλις το 21% αντιστοιχεί σε κατασκευές μετά το 2020. Το γεγονός αυτό ενισχύει την αίσθηση ότι η αγορά στηρίζεται σε ένα γερασμένο κτιριακό απόθεμα, το οποίο δεν ανταποκρίνεται στις ανάγκες του σύγχρονου αγοραστή.

Γεωγραφικά στα διαθέσιμα ακίνητα κυριαρχεί η Αττική, ενώ το 41% των ενδιαφερομένων έχει προϋπολογισμό από 100.000€ ως 200.000€. Μόλις το 0,57% διαθέτει πάνω από 1.000.000€ για αγορά ακινήτου στην Ελλάδα.

Ο μέσος χρόνος παραμονής ενός ακινήτου στην αγορά (στα sites αγγελιών) είναι οι έξι μήνες υποδεικνύοντας γενικά είτε υπερτίμηση είτε έλλειψη ζήτησης για συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Στον αντίποδα, περιοχές με καλύτερη σχέση τιμής-ποιότητας, όπως το Περιστέρι και τα δυτικά προάστια, παρουσιάζουν μικρότερους χρόνους παραμονής, στοιχείο που δηλώνει καλύτερη αντιστοίχιση μεταξύ προσφοράς και ζήτησης.